ΚΑΒΑΦΗΣ: «27 Ιουνίου 1906, 2 μ.μ.»

 «27 Ιουνίου 1906, 2 μ.μ.»

Σαν το 'φεραν οι Xριστιανοί να το κρεμάσουν

το δεκαεφτά χρονώ αθώο παιδί,

η μάνα του που στην κρεμάλα εκεί κοντά

σέρνονταν και χτυπούσαν μες στα χώματα

κάτω απ' τον μεσημεριανό, τον άγριον ήλιο,

πότε ούρλιαζε, και κραύγαζε σα λύκος, σα θηρίο

και πότε εξαντλημένη η μάρτυσσα μοιρολογούσε

«Δεκαφτά χρόνια μοναχά με τα 'ζησες, παιδί μου».

Κι όταν το ανέβασαν τη σκάλα της κρεμάλας

κι επέρασαν το το σκοινί και το 'πνιξαν

το δεκαεφτά χρονώ αθώο παιδί,

κ' ελεινά κρεμνιούνταν στο κενόν

με τους σπασμούς της μαύρης του αγωνίας

το εφηβικόν ωραίο καμωμένο σώμα,

η μάνα η μάρτυσσα κυλιούντανε στα χώματα

και δεν μοιράστηκε πια για χρόνια τώρα·

«Δεκαφτά μέρες μοναχά», μοιρολογούσε,

«δεκαφτά μέρες μοναχά σε χάρηκα, παιδί μου».