Αναρτήσεις

Τανζανία - Μαρόκο - Παλαιστίνη

  Team Maroc on fire! Dima Maghreb! The Atlas Lions dreaming, Dreaming against all odds Till the moments seem surreal 1st African team to reach semifinals Team Maroc making history The Atlas Lions caring, Celebrating with their mothers, Thanking their parents for this success But first, on knees to thank their Lord Team Maroc on fire! Morocco forever! The Atlas Lions etiquettes outstanding, Boufal dancing with his mum Hakimi hugging his mum Ziyech donating to the poor Team Maroc showing humanity Bono ‘Player of the Match’ Handing his trophy to his teammate Youssef, for the winning goal Amrabat, key cog to the team Team Maroc’s outstanding players The Atlas Lions teaching the world; Don’t change your religion to please others Love and appreciate your parents Thank your Lord, whether a win or loss Team Maroc winning many hearts The Atlas Lions’ coach, 47-year-old, Walid Regragui Leading his team to make history Pushing them to the highest level Team Maroc on fire! Dima Maghreb! The A...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

ΚΑΒΑΦΗΣ: «27 Ιουνίου 1906, 2 μ.μ.»

  «27 Ιουνίου 1906, 2 μ.μ.» Σαν το 'φεραν οι Xριστιανοί να το κρεμάσουν το δεκαεφτά χρονώ αθώο παιδί, η μάνα του που στην κρεμάλα εκεί κοντά σέρνονταν και χτυπούσαν μες στα χώματα κάτω απ' τον μεσημεριανό, τον άγριον ήλιο, πότε ούρλιαζε, και κραύγαζε σα λύκος, σα θηρίο και πότε εξαντλημένη η μάρτυσσα μοιρολογούσε «Δεκαφτά χρόνια μοναχά με τα 'ζησες, παιδί μου». Κι όταν το ανέβασαν τη σκάλα της κρεμάλας κι επέρασαν το το σκοινί και το 'πνιξαν το δεκαεφτά χρονώ αθώο παιδί, κ' ελεινά κρεμνιούνταν στο κενόν με τους σπασμούς της μαύρης του αγωνίας το εφηβικόν ωραίο καμωμένο σώμα, η μάνα η μάρτυσσα κυλιούντανε στα χώματα και δεν μοιράστηκε πια για χρόνια τώρα· «Δεκαφτά μέρες μοναχά», μοιρολογούσε, «δεκαφτά μέρες μοναχά σε χάρηκα, παιδί μου».
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Το δικαστήριο και οι αγχόνες

    Άρθρο του Λόγου Μουστάφα Κάμελ (11 Ιουλίου 1906) «Το Υπουργείο Εσωτερικών, με τη διαταγή του Άγγλου συμβούλου Μίστερ Μάτσελ, μια βδομάδα πριν από τη δίκη, δημοσιεύτηκε επίσημο ανακοινωθέν, που τους καταδίκασε κάτω από τις κατηγορίες, και πίεζε ανοιχτά τους δικαστές και την κοινή γνώμη. Μια εφημερίδα της Κατοχής, έσπρωξε την περιφρόνηση της δικαιοσύνης ως το σημείο να δημοσιοποιήσει τα είδηση ​​ότι οι αγχόνες είχαν ήδη σταλεί στο Ντενσουάι. Ο λαός τρομοκρατημένος, ρωτιόταν τι λογής απόφαση θ' ακολουθούσε τέτοια επίδειξη.  Και είναι κάτω απ' αυτές τις συνθήκες που συνέρχεται στο δικαστήριο στις 24 Ιουνίου. Αλλά τι δικαστήριο!  Ένα έκτακτο που δεν έχει κώδικα, μήτε νόμο, και που οι διαταγές του μπορούν να καταδικάσουν σ' αντίθετα ποια φανταστεί ο νους. Ένα δικαστήριο που η πλειοψηφία του ανήκει στους Εγγλέζους και δεν επιτρέπει έφεση, μήτε χάρη! Το διάταγμα που το ίδρυσε στα 1895 – κάτω από την πίεση του Λόρδου Κρόμερ, που δεν ανέχεται από την πλευρά της χεδιβικής δ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα

Ο κάπταιν Μπουλ και τα περιστέρια

  Ένα κείμενο του Στρατή Τσίρκα Αρχές του Ιουνίου 1906, μια βρετανική μονάδα δραγόνων κατεβαίνει από το Κάιρο προς την Αλεξάντρεια. Όλοι οι αστυνομικοί σταθμοί του Δέλτα έχουν πάρει διαταγές να περιμένουν και ν' αναφέρουν το πέρασμά της.  Στις 13 Ιουνίου οι Άγγλοι στρατοπεδεύουν πάνω στη διώρυγα Μπαγκουρία, κοντά στο χωριό Τάλα, της μουδιρίας (νομός) Μενουφία. Το μεσημέρι, πέντε αξιωματικοί ξεκινούν με τ' άλογά τους, πιο κάτω οι τέσσερις τα παρατούν κι ανεβαίνουν σ' αμάξια, κι ύστερα από μερικά μίλια φτάνουν σ' ένα χωριουδάκι, το Ντενσουάι. Εκεί χωρίζονται σε δυο ομάδες κι αρχίζουν να ντουφέκουν τα ήμερα περιστέρια που ανατρέφουν οι φελάχοι στους περιστερώνες τους. Όταν έφταναν, ένας γέρος προεστός του χωριού, τους ειδοποίησε με το δραγουμάνο τους, πως και πέρυσι είχαν κατασκοτώσει τα περιστέρια των ανθρώπων κι αυτό είχε κακοφανεί στους φελάχους. Μα οι Εγγλέζοι δεν του δώσανε σημασία.  Ύστερα από είκοσι λεπτά βάλανε φωτιά σ' ένα αλώνι με άχερα και στο γειτονικό σπίτ...
Δημοσίευση σχολίου
Διαβάστε περισσότερα